afglijden
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
Etymology
From Middle Dutch afgliden, equivalent to af + glijden.
Pronunciation
Verb
afglijden
- (intransitive, literal and figurative) to slide down
- (intransitive) to slip off
Inflection
Conjugation of afglijden (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | afglijden | |||
past singular | gleed af | |||
past participle | afgegleden | |||
infinitive | afglijden | |||
gerund | afglijden n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | glijd af | gleed af | afglijd | afgleed |
2nd person sing. (jij) | glijdt af, glijd af2 | gleed af | afglijdt | afgleed |
2nd person sing. (u) | glijdt af | gleed af | afglijdt | afgleed |
2nd person sing. (gij) | glijdt af | gleedt af | afglijdt | afgleedt |
3rd person singular | glijdt af | gleed af | afglijdt | afgleed |
plural | glijden af | gleden af | afglijden | afgleden |
subjunctive sing.1 | glijde af | glede af | afglijde | afglede |
subjunctive plur.1 | glijden af | gleden af | afglijden | afgleden |
imperative sing. | glijd af | |||
imperative plur.1 | glijdt af | |||
participles | afglijdend | afgegleden | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |